mehmetyaylioglu

KİBİRLENEN (BÜYÜKLENEN) ŞEYTAN NASIL KOVULDU?

“Ben sizin Rabbiniz değil miyim?” diye bize hitap eden Allah’tan büyük olduğumuzu sanıp, kulluğumuzu unutup, varlık sahibi olduğumuz kanaatine vardığımız andaki durumun adıdır kibirli olmak.

Şeytan da kibirlenmişti. Âlemleri, bir tek “ol” emri ile var eden yüce Hakk’ın emrini sorgulayan İblis, verilen emre itaat etmedi. Kendi aklınca Allah’a, hâşâ Âdem’i yaratmasının yersiz olduğunu vurgulayıp, secde etmeyeceğini söyledi. Kibirlendi, haddini aştı ve nihayet huzurdan kovuldu. O güne kadar meleklerin içinde en ayrı yeri olan, hatta “en büyük melek” diye de bilinen İblis, haddi aşmıştı. Edep çizgisini çoktan geçmiş ve kendini yaratan Allah’a akıl vermeye kalkmıştı. Ve nihayetinde Hakk, İblis’i huzurundan kovdu.

Büyüklenmek, varlık sahibi olduğumuzu zannetmek, kendimizde bir şey var sanmak çoğumuzun ortak sorunu olarak beliriyor. Oysa mahviyet yani alçak gönüllülük edebilsek ne kadar güzel olacak. Kendi kusurumuzu bilip, kendimize haddinden fazla kıymet vermesek; tevâzu içinde olabilsek çok farklı olacak hayatımız.

Mahviyet; insanın kendi benlik ve varlığını yok edip, Allah’ın zatında ve varlığında fani olma halidir. İnsan kendinde kusur ve eksiklikten başka bir şey görmez. Şayet üzerinde sena edilmeye layık bir haslet varsa, onu Allah’tan bilip ona şükreder, asla üzerine almaz. Allah’a karşı tam bir mahv (yok olmaklık) hâli hâkimdir. Mahviyet; Allah ile kul arasında bir münasebet iken, tevazu da kişinin diğer insanlara karşı bir halidir diyebiliriz.

Oysa bir de kibirli olduğumuz hâlimizi düşünelim. Yapılan her iyi işte faturayı hemen kendimize çıkartıveriyoruz. “Ben yaptım, ben olmasaydım olmazdı…”

Ebu Cehil… Amr bin Hişam veya bilinen adıyla Ebu Cehil, cehaletin babası olarak 1450 senedir işte böyle anılan biri. Oysa Ebu Cehil çok zeki, kültürlü ve pratik zekâlı biri imiş. Öyle ki yaşı yetmemesine rağmen Dârûnnedve üyesi seçilmiş biri olan Ebu Cehil, Hz. Peygamber’i kabul etmeyip, büyüklenip, Allah’a iman etmemiştir.  Kureyş kabilesinin ileri gelenlerinin istişare ettiği meclisin adıdır Dârûnnedve.  Bu kadar zeki, kültürlü ve pratik zekâlı birisi olan Ebu Cehil, kibirlenmesi neticesinde, kendi menfaatini düşünmesiyle hep kötü anılır.

Uzun lafın kısası, ne zaman kibirlenmeyi bırakıp haddimizi aşmazsak o zaman kulluk görevini en iyi ifâ eden bireyler haline geliriz. Kulluk makamının en güzel yanı da hiç olduğunu bilmektir.

Sevgiyle kalın…

Nice Karagöz’leri mahvetti bu suret perdesi,

Oynatan üstadı gör, kurmuş muhabbet perdesi.

ŞEYH MEHMET KÜŞTERÎ HZ. (k.s.)


Web Tasarım: Arena Ajans