ALAETTİN-GÜVEN

HALEPTE BİR GÖNÜLLÜ

Halepte bir gönüllü yiğit
Adı Ferasetle dost Faris
Yaş yirmi yedi
Son görevden dönerken
Son nefesini verirken
Son kelam dilinden
Sana bana insanlığa
Ve tüm dünyaya

“Valla durumumuz çok kötü”

Ey Faris!
Bir şiirin ilk mısrası söylediğin.
Sanki ben çok iyiyim
Sanki seni duymalarını istediklerin çok iyi
Sanki insanlık çok iyi
Çok iyi olmasını umdukların
Öyle olmadıkları için sen
Bir şiirin ilk mısrasını söylüyorsun
“Valla dururumumuz çok kötü” diyorsun

Görüyorsun
Elimizde bir şiir kaldı sevgili Faris!
Unutma şiir varsa umut vardır
Şehirler talan edilir
Saksılar kırılır
Çocuklar yetim kalır
Tebbet’le sızılar dindirilir
Sonra bir duvar dibinde
Şehrin orta yerinde
Kadim şehir Halep’te
Nazenin bir çiçek
Güneşe gülerek açar
Hayatı hakikati getirir şehre

Dedim ya Faris!
Şiirle uyanır bir gün şehir
Yurtlar yeniden kurulur
Gönüller ve gönüllüler
Ayağa kaldırır insanlığı
Şehadete yaslanarak
Şehitlere yaslanarak
Valla durumumuz çok kötü mısrasına yaslanarak..

Gün kararıp kalmaz Faris!
Allah var gam yok da
Bir de uyanabilsek
Ah aziz Faris!.
Bir de uyanabilsek..


Web Tasarım: Arena Ajans