KÜTAHYASPOR 4 – GALATASARAY 3

Evet sevgili okurlar, sakın yazının başlığını yanlış okuyorum zannetmeyin.
Tarih 30 Ekim 1968, yer Dumlupınar Stadyumu Türkiye Kupası eleme müsabakaları kura çekiminde ve çıka çıka bize rakip olarak Galatasaray çıkıyor. Hafta içi günlerden çarşamba bir gün önce 29 Ekim 1968 Cumhuriyet Bayramı ve maçın oynanacağı ertesi gün tatil ben 11 yaşındayım. Rahmetli babamla öğleden sonra maça gidiyoruz. Her hafta sonu maça giderdik. Kupa müsabakaları o zamanda hafta arası oynanıyordu. İlk defa stadyumu bu kadar kalabalık görüyordum. Dolu olmasının sebebi o günün resmi tatile rastlamasının da nedeni vardı. Bilet kuyrukları istasyon yoluna taşmış metrelerce kuyruk var. Saatler öncesi gelmemize rağmen maç başlamadan babam biletimizi alıyor açık tribün turnikelerinden stada giriyoruz. Stadyum skor tabelasının sol tarafında bulunan yaşı ilerlemiş olan taraftarların bölümünde yerimizi alıyoruz.
Babamın iyi bir Galatasaray taraftarı olması nedeniyle, bende cim bom taraftarı olmama rağmen, o gün tabi ki yaşadığımız şehrin takımı mavi şimşek taraftarı olduk. Dışarıda sonbaharın son günleri güneşli serin futbola elverişli bir hava vardı. Stadyum maç başlamadan önce hınca hınç dolmuş stat kapıları erkenden kapanıyor. Amigo İbrahim (Pala İbrahim) Mavi Şimşek bayrağı elinde koşarak santra yuvarlağı içinde eğildiği yerden doğruluyor kollarını açar açmaz tüm stat “Bir baba hindi hey Allah, pilavı da senden hey Allah, kaşığı da benden hey Allah…” “ Hop hop hop güm güm güm Mavi Şimşek hey hey hey…” gibi tezahüratlarla tüm taraftar stadyumu çınlatıyor. Evet bir tane küfürlü tezahürat duymamıştım. Stadyumun her tarafı mavi lacivert bayraklarla kaplı ve İstanbul’dan az sayıda cim bom taraftarı misafir takım tribününde takımlarını destekliyordu. Misafir takım yöneticileri Kütahyaspor’u çantada keklik gördükleri için pek fazla taraftar İstanbul’dan gelmemişti.
Nihayet önce misafir takım Galatasaray futbol takımı alkışlarla yeşil sahaya çıkıyor.
Hemen arkasından Kütahyaspor çıkıyor. Aman yarabbi her taraf mavi lacivert konfeti, stadın dört bir yanında kum pist üzerinde küçük çaplı ses bombaları maytaplar atılıyor. Patlayan maytap ve ses bombaları nedeni ile her tarafı mas mavi duman ve maytap kokusu kaplıyor.
Evet değerli okurlar rakip Türkiye 1.Futbol Ligi’nin üç büyüklerinden Galatasaray futbol takımı bu tarihe kadar henüz üç lig şampiyonluğu yaşamış. Bizim mavi şimşekler ise 1966 yılında kurulmuş ve
2.Futbol Ligi’nde mücadele eden Ege Bölgesi temsilcisi daha henüz 2 yaşındadır.
Her iki futbol takımının hocalarına gelince Galatasaray’ın futbol takımı başında Yugoslav hoca Toma Kaleperoviç var. Kütahyaspor’un başında ise balkan göçmeni Mayko vardı, hocanın oğlu ile ilkokuldan arkadaş olduğum için biliyorum.
Efendim işte o maçın muhteşem maçın takım kadroları;
GALATASARAY : Varol ÜRKMEZ, Ergün ACUNER, Akın AKSAÇLI, Turan DOĞANGÜN, Talat ÖZKARSLI, Mazlum FIRTINA, Ördek Mehmet OĞUZ, Ergin GÜRSES, Gökmen ÖZDENAK, Muhlis GÜLEN, Uğur KÖKEN

KÜTAHYASPOR : Ali ÖKTEM, İhsan ERTAN, Necmettin ERGÖL, Celal YETİKER, Oktay ERDEM, Levent SALTUK, Halil TUĞRAL(Halil Çavuş), Ali ERDİN, Faik BIKMAZ, Kemal KESKİN(Pele Kemal), Ahmet AKKUŞ(Sarı Ahmet)
Daha sonra Galatasaraylı yöneticiler Sarı Ahmet’i çok beğenmişler, bir sezon sonra İstanbul’a kaçırdılar ve Galatasaray’a transfer oldu.
Değerli okurlar bu nostaljik yazımızın devamı bir sonraki haftaya. Şen ve esen kalın.


Web Tasarım: Arena Ajans